دلم را سپرده به بنگاه دنيا

 وهي آگهي دادم اين جا و آن جا

و هر روز براي دلم مشتري امدو رفت

و هي اين و آن سر سري آمد و رفت

 ولي هيچ كس  اتاق دلم را تماشا نكرد

دلم قفل بود و كسي قفل قلب مر وا نكرد

يكي گفت :

چرا اين اتاق پر از دود و اه است

 يكي گفت :

چه ديوارهايش سياه است

يكي گفت چرا نور اينجا كم است

و آن ديگري گفت و انگار هر آجرش

فقط از غم غصه و ماتم است

و رفتند و بعدش دلم ماند بي مشتري

و من تازه گفتم:

خدايا تو قلب مرا  مي خري؟

و فرداي آن روز خدا آمدو در دل من نشست

و در را به روي همه پشت خود پست

و من روي آن در نوشتم ببخشيد ديگر

 براي شما جا نداريم

و سلام هنوز گرمترين واژه آشناييست

 كه گاهي در غربت سرد نگاهمان فراموش مي شود

دوستان عزيز به دنياي ما خوش اومدين .ما يعني محسن و سبحان كه دو سال دوران دانشگاه همخونه اي بوديم و حالا هم كه يكيمون در حال خدمته (محسن)و اون يكي در حال گذروندن سال اخر دانشگاه.

يه روز كه داشتيم لابه لاي صفحات نت مي چرخيديم و به سايتها و وبلاگهاي دوستامون سر ميزديم و كلي حال ميكرديم يهو به سرمون زد كه دوتايي يه وبلاگ مشترك هم داشته باشيم بد نيست.حالا هم فكرمون و عملي كرديم و يه وبلاگ زديم باقلوا.

البته اين وبلاگ قراره بشه بهترين وبلاگ دنيا و همه از سراسر دنيا هي كامنت بزارن كه اقا تو رو خدا بياين براي ماهم مطلب بنويسين.اگرم اين كا رو نكردن خوب از حسوديشونه

اينجا قراره از همه چي حرف بزنيم بايد ببينيم چي پيش مياد .هر كي هم نياد نظر بده ميكشيمش توجه داشته باشيد كه ما علاوه با اينكه خيلي با حال ودوست داشتني و مهربون و خوشتيپيم خطرناك هم هستيم

حالا جرات دارين اينجا نياين.

اميدواريم بتونيم مطالب جالبو قابل استفاده اي براتون بنويسيم

منتظر همه دوستاي خوبمون هستيم از پيشنهادهاي هلوي شما استقبال ميشود به چه قشنگي

قربونتون تا بعد